| new's profile^_^[=N.e.W=]^_^PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
|
October 27 ไปเส็ด อเกนได้ไปทาเลทีไร ไม่พ้นระยองคับเพ่น้อง มีตังขึ้นเรือเพิ่มหน่อยก็ได้ไปไกลหน่อย
ปิดเทอมเล็กปี 3 เทอมแรกก็เลยไปเท่วทะเลกะพวกเด็ก work ซะงั้น
ไป 7 คนชาย 3 หญิง 4 เริ่มที่กุ พี เอ็ก เบส โม จิง บี กับภาระกิจ 4 วัน3 คืน
วันแรก 22/10/50 นัดกันที่สวนจตุจักรตอน 9 โมงเช้าแล้วก็
ไปรถตู้ที่น้องบีจัดมา แล้วก็ออกเดินทางกันประมาณเกือบ 10
โมง ใครมาคนสุดท้ายวะ อ่อ นังโมกะนังเบส ไปถึงระยองก็
แวะบิ๊กซีก่อนเลย ซื้อเสบียงพร้อมสุรา แล้วก็เดินทางต่อไปที่
ท่าเรือ ขึ้นเรือถึงท่าเรือเสม็ด เหมารถต่อไปยังหาดทรายแก้ว กับ
ที่พักสุดหรู...แม่พลอย แต่ที่เด็ดๆคือตอนไปแดกข้าวกันที่ร้าน
ข้าวตรงข้ามเซเว่น พวกกูเรียกร้านเจ้ เพราะเจ้ร้านนี้โหดมหาประลัย
ด่าลูกน้องเป็นชุดจนลูกค้ายังหลอนเลย กลัวเจอด่าว่าสั่งข้าวเชี่ยไร
ตกดึกแดกเหล้าตามประสาขี้เมา อีโมแข็งสุดไปก่อนเลยคับท่าน
วันที่สอง ตื่นมาไม่ทำเชี่ยไรเลย ตื่นแล้วนอน นอนแล้วตื่น แดกข้าวร้านเจ้ตามเคย
ตกเย็นเล่น บานาน่าโบท มีไอ้พีมะเล่นคนเดว แต่บานาน่าโบทเนี่ยมันเล่นแล้วต้องสนุกไม่ใช่หรอวะ
แต่ทำไมกูเจ็บตัวไปหมดเลยวะ เหมือนโดนถีบ โดนศอก ครบท่ามวยไทยเลย ตกดึกก็ไปแดกข้าว
ร้านไรวะจำไม่ได้ รุ้แต่ว่ามันติดกับร้านที่แม่งโชว์ควงไฟ ร้านนี้กิน 2 วันติด แต่เพื่อนๆติดใจเด็กเสิร์ฟคนนึง
กุเรียกแม่งว่าไอ้ยิ้ม เพราะมันยิ้มจังเลย ไม่รู้แม่งเคยโกรธรึเปล่า ยิ้มมากพวกกูเลยให้ติ๊บแม่งเลย 40 บาท
กลางคืนเป็นง่อยกันหมดไม่มีใครแดกกะกู เอ็ก พี เพราะแม่งดู ตี 10 สัมภาษเข็ม ชายชกรร 3 คนก็เลยต้องเหมา
เบียร์ 8 ขวดที่เหลือ แล้วก็เข้าไปลักหลับนังโม กะ นังเบส
วันที่ 3 เช้าตื่นมาสูบบุหรี่กะไอ้พี แล้วก็เดินไปนั่งตรงซุ้มริมทะเล
ก็มีคนมาถามว่าจะเพ้นมั้ย นั่งดูรูปไปดูมา ไอ้เหี้ยพีกะนังโมเลือกรูปมา
ให้กูเพ้นซะงั้น แต่ไอ้พีจ่าย 220 บาท ก่อนจะเดินออกไปกินก๋วยเตี๊ยว
แล้วก็ไปเช่ามอเตอร์ไซค์ขี่เล่นกันบนเกาะ เด็กแวนซ์ซะงั้น รถกุเท่สัด
สก๊อย 2 นังโม กะ น้องงงงจิง เอ็กไปก็เบส ส่วนพีก็ต้องน้องบีดิวะ วันนี้
แวนซ์กระจาย ทางแม่งโคตรวิบาก แต่วันนี้สนุกสุดเลย สุดๆไปเลย
กลางคืนเด้าแหลก แดกเหล้า 2 กรม 1 แบน แล้วก็คนละช็อต ฤทธิ์ของ
มันทำให้พวกผู้หญิงหอมกุ แล้วก็ให้ไอ้เอ็กหอมพวกมันได้ คราวหน้า
ถ้าแดกเยอะก่านี้ นายเส็ดเรา ก๊ากๆๆๆๆ
วันสุดท้ายตื่นมารอกันอาบน้ำทีละคน แพ็คกระเป๋า ออกจากที่พักเที่ยง แวนซ์กันรอบสุดท้าย
ไปส่งสาวๆที่ท่าเรือ แล้วก็คืนรถ ตามด้วยนั่งกระบะไปสมทบที่ท่าเรือ ออกเรือถึงฝั่ง แดกข้าว
นั่งรถของเชิดชัยกลับ กทม. แต่รถคันนี้ทำพวกกูเสียวกันเลยที่เดียว เพราะมีเด็กเกรียนนั่งมาด้วยซะงั้น
พวกกูเลยต้องนั่งนิ่งๆ เด๋วโดนเกรี๋ยนกระทืบ กลับถึง กทม. ก็บ๊ายบายคร๊าบบบบบบบบ
ปล. นังโม คอมันเป็นนุ่นหรอวะ แต่ทริปนี้ถ้าขาดมันคงกร่อย
เพราะมันทำไม่ไรเกินคาดตลอด เดินอยู่ดีๆ ตีลังกาซะงั้น
นังเบส ตูน บอดี้แสลม เหมาะสมแล้ว แต่กุว่าเหน่ง y-not เหมาะกว่า
ถ้าไม่สังเกต เธอก็คือผู้ชายธรรมดาๆคนนึง
น้องงงจิง ที่แท้เทอก็เป็นลูกสาวของเดวิส คอปเวอฟิว เหล้าเต็มแก้ว
ไม่เข้าปาก แต่หมดได้ เก่งๆๆ ตามความเปงจิง(กูเสียดาย)
แต่ก็ยอมรับคับ เพราะเธอมากินเบียร์ต่อจนหมด แก้ตัวได้ทัน
เวลา ใช่มั้ยสก๊อยคนสวย
น้องบี แน่นอนขาดเทอแล้วทริปนี้จะยุ่งไปหมด ทั้งคนดูแลทรัพย์สิน
ดูแลเพื่อนที่เมา รวมถึงอาจจะดูแลหัวใจใครบางคนรึเปล่า
ไอ้พี แดกเหล้าเก่งนี่หว่า แต่สูบยาเก่งกว่าวะ ข้าน้อยคาราวะ
เพื่อน....กูรักมึงวะ
เอ็ก ทริปหน้ายังไงก็ต้องมีมึง เพราะเราตลกคณะเดวกัน กูปล่อย มึงรับ
เด๋วแป็ก ชิมิ
เจ้ร้านข้าว เมือไรมึงจะปิดเชียร์วะ เด๋วกุก็ฟ้องสารวัตรมหาลัยเลย เค้าห้ามว๊าก
กันแล้วสมัยนี้ "ปลาหรือปลาหมึก"
The End
October 05 ลืมไปว่ามีเสปซซซซ ไม่ได้เข้ามาน๊าน......นาน เสปซของเรา
วันนี้มาหาไรเขียนเล่นหน่อย ก็เพิ่งได้อัพหลังจากกลับมาจากเมกาครั้งแรก 3 เดือนละ ช่วงอยู่เมกาหลังจากทำงานเส็ด ก็เที่ยวกะเที่ยวกะไอ้พี&เอ็ก เที่ยวลาสเวกัส ไปนอนบ้านนังแพร เพื่อนเก่าตอนที่อยู่เตรียม เคยอยู่ห้องเดวกะมันตอนม.6 ช่วงที่ไปอยู่บ้านมันที่เวกัส มันเทคแคร์ดีมาก พ่อแม่มันก็ดูแลพวกเราดี มันก็พาขับรถเที่ยวตลอด 7 วันที่อยู่ที่เวกัสเลย ทั้งกลางวัน กลางคืนไม่มีพัก ขอบคุณแพรจริงๆที่ดูแลพวกเราขนาดนี้ สนุกมากเลย กูจะไม่มีวันลืมช่วงเวลาสั้นๆ 7 วันที่อยู่ลาสเวกัสเลย ขอบใจมากนะแพร
ต่อจากลาสเวกัส พวกเราก็บินต่อมาที่ฮ่องกง ที่ฮ่องกงพวกเราก็มีคนมารับ เป็นเพื่อนที่ทำธุรกิจกะพ่อไอ่พีร์ เค้าก็ให้ลูกน้องขับรถมารับพวกเราที่หนามบิน ไปพักที่โรงแรมอันดับ 1 ของฮ่องกง แล้วพวกเราก็ไปเที่ยวเกาะฮ่องกงกันมั่วเลย ตอนกลางคืนเค้าก็มาเลี้ยงอาหารค่ำที่โรงแรม 3 วันที่อญุ่ที่ฮ่องกง อยากบอกว่าไม่มีใครในกลุ่มเคยมาฮ่องกงมาก่อน ไปกันแบบมั่วๆเลย แต่มีแต่ที่ๆน่าเดิน เช่นย่านหม่งก็อก แล้วก็ที่อื่นๆอีกเยอะ รวมทั้งดิสนีย์แลนด์ฮ่องกงด้วย เราเดินทางโดยรถไฟใต้ดินเป็นหลัก ก็ไปๆมาๆอย่างนี้ 3 วันเลย แล้วก็กลับเมืองไทย
ถึงสุวรรณภูมิ พ่อแม่มารอรับตั้งแต่ 2 ชั่วโมง ซึ้งเลย แล้วก็เดินทางกลับสู่มาตุภูมิอย่างปลอดภัย อีก 2 วันก็ไปขอนแก่นเพื่อศึกษาต่อ
ขอบคุณกี้มากนะ ที่ลงทะเบียน+จ่ายตังค์ให้ก่อน มันโทรมาหากุถึงเมกาเลย ซึ้งๆ
ตอนนี้ก็สอบใกล้เส็ดละ เหลือ อีก 2 วิชา ชิวๆ(มั้ย) ก็ชิวมาตั้งแต่แรกแล้วนี่เรา
วันหลังจามาใหม่ละกัน วันนี้ลาก่อบพบกันใหม่สัปดาห์หน้าเที่ยงตรง วันนี้ขอลาท่านผู้ชม สวัสดีครับ
April 18 OHIO ที่ร้ากกกกวันว่างๆ ในเมืองลุงแซม
หนาว...โคตร วันนี้(วันที่เขียนเสปซ)ยังอยู่ในเมกา รวมๆแล้วก็เดือนครึ่งละ แล้ววันนี้ก็ว่างทั้งวัน เลยมาเล่นเน็ตที่Library คิดถึงเพื่อนที่เมืองไทย พ่อแม่พี่น้อง และ ทู๊กกคน
อยู่ที่เมกานี่ไม่รู้ดวงดีรึเปล่าที่ได้มาทำงานที่บริษัทนี้ และเมืองนี้ take care ดีมาก ฝากเพื่อนๆคนไหนที่จะมา work & travel ปีหน้าด้วย HMS-Host เมือง Clyde รัฐ Ohio จะไม่ทำให้คุณผิดหวัง
เค้าดียังไงเหรอ?
เมื่อเทียบกับที่อื่นเค้าดีกว่าแน่ๆ เทียบยังไง ก็ฟังๆเอาจากเพื่อนที่ไปบริษัทอื่น แล้วมาเทียบกัน บริษัทนี้เป็นงานเกี่ยวกับ fast food ประมาณ KFC บ้านเรา แต่ที่นี่มีหลายร้าน เช่น สตาร์บัก ,ชินนามอน , ไอสไตร์ , เบอร์เกอร์คิง , และก้อ sabarro ซึ่งนิวได้ทำ sabarro ส่วนเพื่อนๆคนอื่นก็กระจายกันทำร้านอื่น
เรื่องค่าเหนื่อย เค้าให้เป็นอาทิตย์ นับเป็นชั่วโมง ถ้าอาทิตย์นี้ทำได้กี่ชั่วโมงก็คูณเป็นเงินไป
และที่นี่เค้าก็มีรถรับส่ง จากบ้านพักไปที่ทำงาน เป็นรถตู้ แต่บางทีเพื่อนร่วมงานก็ขับรถยนต์ส่วนตัวมารับเองเลย
แล้ววันหยุด เพื่อนร่วมงานที่นี่ก็จะขับรถมารับไปเที่ยว แบบว่าเพื่อนร่วมงานฝรั่งมีเยอะ ดูเหมือนเค้าแย่งกันมารับพวกเราไปเที่ยวมาก พออาทิตย์นี้หยุดเค้าก็โทรมาบอกว่าเดี๋ยวจะรับไปเที่ยวนะ อีกคนโทรมาช้ากว่าก็ไม่ทัน (งงชิบหาย ฝรั่งมันเห่อคนไทยมาก) พอใครพาไปเที่ยวเค้าก็จะถ่ายรูปร่วมกับพวกเราเป็นที่ระลึก แล้วก็เอาไปติดโชว์ที่ทำงาน เหมือนเท่มาก ที่มีรูปไปเที่ยวกับคนไทย! ที่เค้าพาไปเป็นแหล่งช็อปปิ้ง สวนสนุก สวนสัตว์
แล้วเวลาบ้านฝรั่งคนไหนจัดงาน ก็จะมาชวนพวกเราไปสังสรรค์กันที่บ้านเค้า ยังกะอเมริกันพาย
เรื่องอาหารการกิน ประหยัดไปเยอะ เพราะเราสามารถเอาอะไรจากที่ทำงานมากินก็ได้ พิซซ่า เค้ก น้ำที่ตั้งขาย อยากกินก็หยิบเลย ฝรั่งไม่ว่าแถมมันยังสนับสนุนอีก ที่หยิบมานี่เป็นของขายทั้งนั้น ราคาอย่าพูดถึง น้ำผลไม้ที่หยิบมากิน ขวดนึงตกเป็นเงินไทย 120 บาท บางทีนิวทำพิซซ่าเองแล้วก็เอากลับบ้านทั้งกล่องเลย คิดเป็นเงินไทย กล่องนั้น 1200 บาท
พอดีก่า ที่เล่าให้ฟังเผื่อพ่อแม่หรือคนอื่นเป็นห่วง ถ้าอ่านดูจะได้สบายใจ
ปล.คิดถึงทุกคนเลยที่เมืองไทย January 29 MGT ถล่มเสม็ดMGT in Samet
เช้ามืด วันที่ 25 มกราคม 2550 เวลาประมาณตี 4 การเดินทางได้เริ่มต้นอีกครั้งของกลุ่ม MGT ในรอบกว่า 1 ปี
ปีนี้ได้ข่าวว่าประสบความสำเร็จ กับสมาชิกที่เพิ่มขึ้นกว่าเท่าตัว
รู้สึกดีจัง มีคนนอกสาขาพูดว่า "อิจฉาการจัดการ รวมกันได้"
ก็แน่อยู่แล้วหล่ะ ก็สาขานี้มีแต่คนเก่งๆเรียนหนิ 5555
เข้าเรื่องละคร๊าบบ คือว่าสาขาการจัดการที่ผมเรียนอยู่เนี่ย ดีมากเลย มีจัดไปทัศนศึกษาทู๊กกกปี ง่ายๆก็คือไปเที่ยวนี่หล่ะ ปีนี้เนี่ยได้ไป เกาะแก้วพิสดาร ความสนุกหรอคับ เกินบรรยาย
วันที่ 25 เดินทางมารทอนขอรับ ออกจาก ม.ขอนแก่น ตี 4 ถึงท่าเรือเพเที่ยง เมื่อถึงแล้วก็ตาม step โบทเค้าหล่ะคับจัดการซื้อสิ่งเสพติดไปกว่า 7ooo ฿ จากนั้นขึ้นเรือต่อมุ่งหน้าสู่ เสม็ด กับที่พักสุดสวย วงเดือนรีสอร์ท
ถึง เสม็ดแล้ว โย่ววว ความสนุกก็ได้เริ่มต้นขึ้นคับ วันแรกเนี่ยมะค่อยมีอารัย ไครแมก มันอยู่ที่คืนที่ 2 คับพี่น้อง
วงเหล้าริมชายหาดกับเพื่อนๆเนี่ย บรรยากาศสุดแสนจะบรรยาย แต่ที่แน่ๆ สิ่งมหัศจรรย์แรกก็เกิดขึ้นต่อสายตาสาธารณะชน เมื่อ อั๋น ออดี้ ตุ้ม ไกค์ ภา กินเหล้า!!!!! ทำไมต้องตกใจ เพราะรู้ๆกัน 5 คนนี้การเรียนระดับเทพ ไม่เคยมีในหัวสมองอันน้อยนิดของผมคับที่จะเห็นเหล่าทีมชาติผิดศีลข้อ 5 "สุราเมรยะ มัชปมา ทัดถานา เวรมณี"
และแล้วไครแมกของงานจิงๆก็เกิดขึ้นคับ เมื่อปอน่ารัก โดนสัตว์มีพิษกัด ตอนตี 2 แตกตื่นกันหล่ะคับงานนี้ ตีโจทย์กันว่างูแน่ๆ ได้ขึ้น speed boat ข้ามไปฝั่ง ต่อด้วยรถสายด่วน 1669 มารับไปโรงพยาบาลระยอง ขอบอกตามตรงคับว่าการข้ามฝั่งครั้งนี้พลาดนิสนึงตรงที่ไม่มีเงิน กับ มือถือติดตัวสักอย่าง ได้แต่ใช้หน้าตาน่าสงสารยืมโน่นยืมนี่ ค้างนั่นเค้า ถึง รพ.ก็เจาะเลือดเป็นการใหญ่ ปรากฎว่า เป็นตะขาบครับ แต่ไม่ค่อยประทับใจหมอที่นี่เลย มนุษยสัมพันธ์ไม่ค่อยดีเลย แต่ก็โล่งอก คับ ปอไม่เป็นอะไรมาก
แต่สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกดีที่สุดๆๆๆซึ้งมากๆก็ตอนที่นั่ง speed boat กลับมาเกาะเสม็ดนี่หล่ะคับ ภาพที่เห็นเพื่อนๆเกือบทั้งหมดยืนรอพวกเราตรงริมชายหาด โบกมือเรียก ถือไฟฉาย รอรับ แบบว่าหายเมากันหมด ไม่นอนกันด้วย มายืนเป็นกำลังใจรอเพื่อนเนี่ย สุดประทับใจครับ
วันสุดท้าย กลับสู่มาตุภูมิ ก็เกิดเรื่องกับ อั๋นอีก แขนหักคับ แต่อั๋นสุดยอดจิงๆไม่ร้องเลย ชื่นชมคับ
สุดท้ายท้ายสุด ประทับใจจัง การจัดการ
โบทดูแลเพื่อนดีมาก อิ๊กช่วยเหลือเพื่อนดีมากอีกคน จินตลกโคตร กี้เฉื่อยมาก เอฟหน้าหล่า ท็อปตากล้องมืออาชีพ พี่อ้นโทรหาแต่น้องแก้ว พี่ปอนด์หนีไปนออย่างเดียว อุ้ยดูแลผู้หญิงดีมาก ตูนขี้เมา พี่ต้องเจอนิวโกงไพ่ พี่ปอป่วยซะงั้น ชัดเงียบโคตร ปอมาดามคงเกลียดตะขาบตลอดชีวิตเลย ต๊ะอ๊วกเร็วเกิ๊น ปอน้อยเจอท็อปนัวซะงั้น จ็อบหึงท็อปมั้ย ปอแขกเล่นไพ่ลูกเดียว ตุ้มขี้เมานะเรา ไก๋เงียบอีกคน ออดี้ตัวเล็กมากกกก อั๋นแข็งแกร่งเกิ๊น ออ้ม&ตา มากัน 2 คน โบว์ เมย์นี่ก็มากันสองคน บอยเก็บตัวจัง พี่หงษ์ซึมๆนะ ปิ๊กคุยโทรศัพท์ลูกเดียว ปาล์มน่ารักยังไงก็ยังงั้น พี่แนนคราวนี้ซี้ตั้มไม่มาด้วย อิงไม่คิดว่าจามา ปลาเจ้าแม่คาสิโน พี่เชตุไม่ยอมกินเหล้าเลย ปิดท้ายที่ภาขาดเธอคงขาดใจ January 13 20 ปีบริบูรณ์20 ขวบ...กูซึ้งๆๆ55+
ศุกร์ที่ 12 มกราคม 2550 วันอะไร?
* วันเกิดเรานี่หว่า *
* เพื่อนเลี้ยงฉลอง *
* ได้เค้ก 1 ปอนด์ *
* ได้เข้า u-bar *
* ได้ซึ้ง *
* ได้จำไว้ *
* ได้ทำบุญด้วย *
แต่ที่สุดๆคือกุได้เพื่อน
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนเลยเด้อ ที่ทำให้วันนี้เป็นวันที่พิเศษที่สุด for me
ขอบคุณพี่ปอ ขอบคุณพี่ต้อง ขอบคุณพี่หงษ์ ขอบคุณพี่เชต ขอบคุณอิ๊กคิว ขอบคุณบอย ขอบคุณกี้ ขอบคุณเอฟ
ขอบคุณโบท ขอบคุณจิน ขอบคุณปาล์มมี่ ขอบคุณปิ๊ก ขอบคุณปอ ขอบคุณต๊ะ ขอบคุณปาล์มกับพี่เดียร์
ขอบคุณพ่อแม่
ขอบคุณคณะวิทยาการจัดการ ที่ทำให้กุได้เจอพวกมึง
กูซึ้ง!
|
^_^[=N.e.W=]^_^
|
|||
|
|
